Bize ve Ötekine Dair Bir Tenkit

Tenkit meÅŸakkatli bir iÅŸtir. EÄŸer, günlük gazetelerde ve televizyonlarda hepimizin ÅŸahit olduÄŸu safsata kavilinden  yapılan güzide magazin saçmalamaları aklınıza gelmiyorsa tabi.Tenkit  , ülkemiz sosyo-politik düzleminde yapılmaya niyet edilirse , meÅŸakkat boyutu bir kat daha artabilir diye düşünüyorum.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Çünkü ülkemizde ; akademisyeninden,   kahvehane köşelerinde,hayattan elini eteÄŸini  çekmiÅŸ, tüm gününü boÅŸa geçiren bir vatandaşımıza kadar, istisnasız her kesim tarafından yapılan bir ÅŸeydir tenkit. Ancak bu hal, tenkidin asıl anlamının deforme olmasına ve ”yargılama” mefhumuna doÄŸru evrilmesine sebep olmaktadır.Bu sapma ,siyaset kaleydeskopundan bakıldığında; saÄŸ-sol fikir çatışmalarında, muhafazakar-laik ikileminde,CHP-AKP cedelleÅŸmesinde , doÄŸu-batı sorunsalında  kendini izhar eder. Marxyen  bir sınıf çatışmasının olmadığı bir toplumda hangi saÄŸ, hangi sol? Yüzyıllar boyunca birlikte yaÅŸamış bir cemiyeti bu ÅŸekilde sınıflandıran, ”ötekini”, ”biz”’den söküp çıkaran hangi aktörün, hangi teorinin, hangi inkılabın ve terakki(geliÅŸme) metodunun ürünüdür? Ä°ÅŸte cevaplanmayı bekleyen bu sorular ,yargılamanın ötesinde, bilinçli eleÅŸtiriler yapmayı gerekli kılmaktadır. Bir solcunun, ülkenin kötü gidiÅŸatını ve  terakki edemeyiÅŸini  Ä°slam ‘ın ”baÄŸnaz ve nasslarına”(dogmalarına) baÄŸlaması, bir saÄŸcının, solcu ve komünist ideolojilere ”küfür etmesi’, , ”biz”i ,”öteki”ye hamile bırakmaktadır.                                                                                                                                                                                 Bu  içi boÅŸaltılmış,kısır yargılaÅŸmalar,  Osmanlı’yı sadece harem, kardeÅŸ katli ve cariyelerden ibaret zanneden, milli marşını anlayamayacak kadar tarihinden , kültüründen ve lugatından izole olmuÅŸ ”bir garip ötekiyi” ortaya çıkarmaktadır.Yazılarını zevkle okuduÄŸum Dücane CündioÄŸlu,” Felsefenin Türkçesi”isimli kitabında  bu baÄŸlamda, zihinlerde aksedecek, takdire layık bir anekdot sunmuÅŸtur : ”Arapça, Farsça,Osmanlıca eserler bir yana, 1935-1939 tarihleri arasında Latin harfleriyle yayımlanan Elmalılı Hamdi Yazır’ın Hak Dini Kur’an Dili adlı tefsirini,bugünün orta yaÅŸlı insanları,sadeleÅŸtirildiÄŸi takdirde anlayamıyorlar.Mustafa Kemal Atatürk’ün 1927 tarihli Nutkunu aslından okuyamayan Kemalistlerle,Elmalılı Hamdi Yazır’ın 1935 tarihli Tefsirini anlayamayan Ä°slamcılar arasında bir mahiyet farkı var mı ?”Bu acı gerçek göz önünde bulundurularak yapılan bir eleÅŸtirinin  gerçek bir eleÅŸtiri olduÄŸu, ”bizi”, ”ötekileÅŸtirmediÄŸi” sizce de malumdur.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     ‘Batı DoÄŸu’dur, ”DoÄŸu Batı”’dır deyip, tenkidin doruklarına varmış ünlü Türk mütefekkiri Cemil Meriç’in ” Bir düşünce bizimkine ne kadar benzemiyor ise, bizimkini o kadar tamamlar, en büyük dostlarımız bizim gibi düşünmeyenlerdir.” cümle-i bercestesi  ile bu anlamsız çeliÅŸkiye ,manidar bir soluk kazandırmaktadır.Meriç, belki de bu sözüyle Hegel’in diyalektiÄŸini,Descartes’in”En bedihi olan ÅŸeylerden dahi, prensip itibariyle şüphe etmek ve onları dikkatle yoklamak lazımdır”sözündeki şüpheciliÄŸi yani ”yolda olmayı” ve dahi, Cevdet PaÅŸa’nın ”Barika-ı hakikat, müsademe-i efkardan doÄŸar” sözünü iÅŸaret etmektedir. Meriç ,  hasılı; tabuların, ”FildiÅŸi kulelerin”,  eleÅŸtirilemeyen ideolojize olmuş  kiÅŸilerin ve fikirlerin yıkıldığı, gerçek eleÅŸtirinin hüküm sürdüğü muhayyel bir ”Bu ülke ” tasavvur etmektedir.

Bu ülkenin , Cemil Meriç ‘in ”Bu Ãœlkesi” olabilmesini, ”Nefi”’lere  sahip çıkılıp, Sihamı Kaza’nın,  yay’ında tutulabilmesine  baÄŸlıyor, bu meyanda , ütopik  Türkiyenin, gerçek bir Türkiye olacağını umut ediyorum.

Gökhan Özcan

Psikoloji Bölümü

Ä°stanbul Ticaret Ãœniversitesi

Tags: bilgi, bilim, business, ceo, Damla Erim, denemeler, düşünür, edebiyat, ekonomi, Emirhan KARACA, english articles, fashion, felsefe, Ferhat Can, fikir, finans, genç beyinler, genç ceo, genç düşünce, genç kalemler, genç kültür, genç yazarlar, genç yetenek, gerçek gündem, gerçek tarih, Girişimcilik, Gökhan ÖZCAN, güncel hukuk, gündem, H. Kübra Şahin, hasan tatarlı, hukuk, hukuki danışman, ilim, International, kamil mehmet özkan, Kevser EĞİLMEZ, kültür, mekan, moda, Murat USTAOĞLU, news, Ömer Faruk Hazlıpınar, Ömer Nart, Özlem BUGUR, pazarlama, psikoloji, ruhbilim, sanat, şiir, siyaset, sosyoloji, stil, tarih, teknoloji dünyası, Tenkit, think thank, Toplum, toplum sağlığı, trendler, Uğur YILMAZ, üniversite gençliği, üniversite kulüpleri, yaşam, young writers, youth, youth news, youth style