Okuma Notları
Yazmadığım zamanlar okuyorum. Aslında okuduÄŸum için yazabiliyorum.YazabildiÄŸim için de okuyorum…Okumak kimisi için ‘’boÅŸ zamanlarında ne yaparsın ‘’beylik sorusuna verilebilecek gülünç bir cevap,kimisi için zorunlu bir uygulama,kimisi için bir zevk,kimisine bir iptila…
  Herkes yazamaz belki ama herkes okuyabilir, okumalı… Okudukça düşünmeli, okurken düşünebilmeli. Yazmak da düşüncelerin kelimeler vasıtasıyla kağıttaki aksi,yansıması deÄŸil midir?Herkes için deÄŸildir elbet…Yoksa her düşünen insan yazabilmiÅŸ olurdu,o zaman da yazılanları kim okurdu? Â
  Okumaktan kastım, ilk defa uÄŸradığımız bir kitapçıdan gayri ihtiyari,istemeyerek bir kitap alıp,sıkıntılı zamanlarımızda okumaya çalıştığımız,çoÄŸu zaman da yarıda bırakarak yarısını arkamızdan aÄŸlattığımız bir meÅŸguliyet hali deÄŸil.Okumak,kitaptan bidayetle önce harflerin teÅŸekkülünden meydana gelen kelimelerin birleÅŸmesiyle oluÅŸan cümleleri kavramak,idrak etmek sonra o kelimeler vasıtasıyla insanı,hayatı,baÅŸta kendini okumak,okuyabilmek…
  Ben de tuttum size -acizane-okuduÄŸum kitapların bazılarından pasajlar sunmaya kalktım…
  Ey kari(okuyucu)! Ä°yi etmiÅŸ miyim etmemiÅŸ miyim, siz söyleyin ÅŸimdi…
‘’İnsan belli bir anda çalışamayacak durumda olabilir ama o insanın geçmişteki hizmetlerini anımsamak ve engel ortadan kalktıktan sonra hiç kuşkusuz daha büyük ve yoğun bir çaba ve göstereceğini düşünmek için en uygun olan zaman da işte o andır.
 (Dönüşüm/Franz Kafka)
***
Â
Elif: Resim aklın gördüğünü gözün şenliği için canlandırmaktır.
Lam: Gözün dünyada gördüğü akla hizmet ettiği kadar girer resme
Mim: Demek ki güzellik,aklın kendinden bildiÄŸini,gözün dünyada yeniden keÅŸfetmesidir…
(Benim Adım Kırmızı/Orhan Pamuk)
***
                    ‘’Boş yere değerli hayatlarını benim gibi bir solucan için harcamasınlar.Boş yere,psikobilmemne yönlerimi araştırmak için deneme tahtası yapmasınlar beni.Ne dediniz?Gene de seviyorlar mıymış beni?İşte beni bu incelikler öldürüyor.Batılı amcaların bulduğu bu incelikler!Yalnız kendimi sevdiğim halde,bunu başkalarına sevgi şeklinde belirtmek suretiyle kendimi aldatmak ve aynı zamanda bir bakıma onların daha gerçek sayılması gereken aşklarını,bu aldatıcı aşkımın yanında önemsiz görmekle,bir kere daha kişiliğime duyduğum aşkı ve vazgeçemediğim benliğimi ortaya koymakla kendinisevengillerin birtürlügerçeğigöremediğiiçinbaşkalarınınsevgisinemuhtaçgiller familyasına mı giriyor muşum?’’
 (Tutunamayanlar/Oğuz Atay)
***
                                 Â
SORU : Eski harflerle yazılmış temel eserleri kolayca okuyup anlayamayan kimselerin münevver(aydın) olması mümkün müdür?
CEVAP : DeÄŸildir.Kendi edebiyatını,kendi düşünce tarihini tanımayana insan demek bile aşırı nezaket olur.Bir Ä°talyan delikanlısı yedi asır önce yazılan Ä°lahi Komedya’yı gürül gürül okuyup anlar.Bir asır öncesine uzanabilecek kaç üniversite hocamız var?Elli yıllık maziyle tefekkür de medeniyet de olmaz…
(‘’Cemil Meriç’le Sohbet’’ başlığı ile 12-14 Mart 1979 tarihli Son Havadis gazetesinde yayımlanan bir röportaj)
***
Â
Şehzade nun aşkıyla ağlıyormuş intizar
Vebabın renklerinde uşşakın isyanı var
Vuslatın inkılabıyla uyandırdığı ruhu rast
Ä°smi ahımla açar,nigahımla ÅŸarkılar…
(Hüznün Lalesidir Dünya /Nurullah Genç)
Gökhan Özcan
Psikoloji Bölümü
Ä°stanbul Ticaret Ãœniversitesi
Müsadenle “okuma notları”na bir eklemede bulunmak istiyorum yine Tutunamayanlar’dan… Okurken “sarsıldığım” bölümlerden biri:
“(…) Ä°nsanlar! Neden kaybolup gitmeme seyirci kalıyorsunuz? Benden ne kötülük gördünüz? (…) Çok zayıfladım insanlar! Belki de kaçmak istediÄŸim bir iÅŸe farkıan varmadan sürüklüyorsunuz beni. Oysa, ne kadar korkuyordum beni tutmanızdan.(…)”