Sen Sen Ol Geceleri Uyu…
Gecenin yarısını çoktan geçtim ve ben okuyorum. Bir elimde kitap,bir elimde lugat…Geceleri okumak daha fazla şey katıyor sanki.O ketum kelimeler, içinde sindikleri antika sandukadan çıkmakta daha bir istekliler,ben de onları kıracak değilim şu vakitte…
***
Bu sıralar güncelere, hatıratlara,jurnallere veriyorum kendimi.Miyoptan çökmüş gözlerimi kendinden daha ziyade çökük yorgun gözlere kalbediyorum.Onların birikmiş heyecan ve hüznünü,söylenmemişliklerini ödünç alıp yüklerini hafifletiyorum kendimce…Biliyorum;’’sen de kimsin yahu’’ sualine verebilecek mukni bir cevabım var diyemem ancak onlar beni tanımasa da platonik bir sevdam var onların hayatlarına.Gece ilerliyor…
***
Ve kitap ahlakını düşünüyorum. Herkeste olması gereken okuma bilincini. Aklıma birden tüm okuduğum ve okumak istediğim kitapların kalın çizgilerle işaretlenmiş mühim satırları geliyor aklıma… Kitaba emek bir zevk;kişi  kitaba emektar, kitaba işçi olmalı…Ee ‘’zahmet olmadan rahmet olmaz’’ demişler eskiler. Eğer hakkını vermek istiyorsan kitabın, gecenin bir vaktinde zorlayacaksın kendini…
***
Kitaplarla aşinalığım biraz da onlara kaçışlarımdan… Onların müşfik kucaklarında teneffüslerim daha bir huzurlu. Kitaplar bir zihnin en saf en mükemmel suretidir diyor Schopenhauer ve devam ediyor : ‘’…ve bu yüzden her zaman karşılıklı konuşmadan, hatta en büyük kafanın sohbetinden bile çok daha büyük bir değere sahiptir.’’ Ve bu yüzden  kitaplarda daha yalınım, daha yalnızım. Evet gayet samimane bir itiraf bu… Gece umurumda değil…
***
Yalınım: Postmodern dünyanın kirli ve kallavi sokaklarından uzaktayken, sırt üstü uzanıp, metruk kelime sahillerine vuran mana dalgalarının hışırtlarından mütevazi bir senfoni dinlemek arzusundayım…
***
Yalnızım: Henüz ısınmamış yatağında,ayaklarını karnına çekmiş,o senfoni haricinde kulaklarını tüm esvata kapatmış, sukunet dilencisi naçar bir embriyoyum…
***
Ben kitaplarımla yalınım ve yalnızım, inanın bundan mutluluk duyuyorum. Tüm riyakarlıklardan, fikir bezirganlarından, oynak subutiyetsizliklerden,kapital beyinlerden kelime be kelime firar etmek istiyorum,yanıma aldığım birkaç hikmetli cümleyle…Gece bitmek üzre…
***
Ey kari! Sen sen ol geceleri uyu…
Gökhan Özcan
Psikoloji Bölümü
Ä°stanbul Ticaret Ãœniversitesi
Kitap gece açar mana kapısını, derine inen merdivene açılan… En fazla gece sırrına erilir bu mananın kanaatimce. Benzer duygularımız kelam edilmiÅŸ… SaÄŸ ol..
Günlük hayat koşuşturmasında bir yere sıkıştıramadığım kitaplarımın sesini duyar gibi oldum.
Bana ilk emri hatırlatıp vicdanımın volümü açtığın için teşekkür ederim