Analiz, Murat Ustaoğlu, Sanat & Edebiyat, Şiir

Rosa Labio

rosa labio_unigundem

 

 

 

 

 

 

rosa labio

 

uzun yıllar geçecek rosa labio

uzun yıllar

unutacak gözlerim seni görmeyi

süzme bal kıvamında güneşler batacak

akşamları özleyeceğim rosa labio

üzüm gözlü akşamları

 

gün gelecek bir akşamüstü

bahçendeki incirden koparacağım

incir çekirdeklerinde sen olacaksın

havva anamız gelip beni okşayacak

sen görmeyeceksin

 

rosa labio

bilir misin o günden beri

bir küçük kız koydum gökyüzüme

durup durup vicdanım oluyor benim

ismi rosa labio

hemen kızma

o benim kızım değil

 

sonra

o günden beri bilir misin rosa labio

ben seni hiç özlemedim

nazar boncuğu kolye

simsiyah bir yüzük vardı sende

hani bir gün denize düşürdüğümüz

işlemeli bir yazma

bir küçük kırmızı araba vesaire

rosa labio

beni duymasan da olur

 

mekteplerin yıkıldı

uzaklardan gelen atlar isyan etti seyislerine

insan müsveddelerine gebe şehir

hadi geç kalma rosa labio

tren kalkıyor

 

bundan böyle yasaktır insanoğluna sevda

rosa labio git hadi durma

kirletme yeniden o güzel ellerini

yazık olur rosa labio

giderken yeşil gözlü canavarlara dikkat et

senin kırık olduğunu bilmez onlar

 

rosa labio

kleopatra endamlım benim

beni affet

rosa labio

beni affet

ben sensiz öleceğim

Murat Ustaoğlu               

No comments yet.

Add your response