Unigundem

bir insanı sevmek öyle baÅŸka ÅŸeyleri sevmeye benzemez bir çiçeÄŸi seversin mesela gider koparırsın dalından hiç sesini çıkarmadan seninle gelir gitmez ta ki solana dek solunca da gitmez aslında sen onu soldu diye atarsın…   bir yemeÄŸi seversin tam kıvamında bir makarnayı mesela tabağına koyarsın acımadan yersin diÅŸlerinde eze eze senin olduÄŸunu hissederek   bir [...]

  istanbulun aÄŸaçları ÅŸarkı söylüyor dinliyorum anlamıyorum yeni yeni doÄŸurgan tomurcuklar bir saÄŸa bir sola dans eden rüzgar bilmiyorum bu ilkbaharda ne var o geliyor ben kaçıyorum papatyalar yamaçlarda açıyor erguvanlar inadına pespembe gözlerimin kör olası var ah bilemezsin içim acıyor senden duymak sensizliÄŸi zor istanbulun aÄŸaçları ÅŸarkı söylüyor ‘böyle bir aÅŸka ömür vermeye deÄŸer’ [...]

züleyha, züleyha, züleyha kızıl gülüşlüm, cennet bakışlım… nasıl da durur hasretin yüreÄŸimde, sanma ki alıştım…   bir peynirli börek yesem ılgıt ılgıt içime aÄŸlıyorum kahvelerin eski tadı yok ince belli bardaktaki çay ilmek ilmek iÅŸliyor hasretini, züleyha, züleyha, züleyha…   hani var ya insan büsbütün soÄŸur yaÅŸamaktan sevdiÄŸi ÅŸeyleri yapmak istemez hani var ya insan [...]

  Bizde en sevdiğim adetlerdendir; Yan yana ve Alt Alta veyahut; Merdiven                Tırmanırcasına Öyle bir kelimeyle başlarız ki; Kelimeler yokken Kelam Sahibi olan bir Kelime’dir O. Selam olsun…    Geceydi… Birçok soru/n/un eşliğinde balkona çıkmıştım…  Gece… Bir balkon demiri aralığında sızdığı kadarıyla, sokak lambası yoldaşlığında kelimeler savurmak ulu orta. Gece… Balkon demirinin gizlediği mercilerde [...]

  Devam Ediyor… Ta ki o güne kadar… Aradan bir hafta geçmesine rağmen oğlan kızı aklından bir türlü çıkaramamıştı. Cuma akşamı işinden ayrıldıktan sonra kızla oturdukları yere gitmeyi kafasına koymuştu. Uzun bir yürüyüşten sonra İstiklal’in sonuna doğru Haliç manzaralı olan o muhteşem yere varmıştı. Kızla oturduğu yere oturdu, çok fazla kişi yoktu etrafta. Bir el [...]

damatris sarayında bu akşam karanlık güvercinler uçuyor bir yandan yağmur ellerim üşüyor tüm kaldırımlar titrek ben seni arıyorum telaşlı nefeslerimi duymuyorsun öksürüklerim gök gürültüsü hangi taşa vurayım başımı hangi gölge ruhumun örtüsü felaket bir yangın var içimde ölüm sancılı uykular kum gibi geliyorlar köşe başında gölgemi görürsün damatris sarayının duvarlarında bin gül resmi görürsün kanımla [...]

‘’Çok geçmeden de hafıza bize, saadetimize yardım edebileceğini sandığımız nesneyi hatırlatır ve aynı anda da bütün melekelerimizin faaliyeti bu nesneye belirlenip yönelmiş olur. İmdi melekelerin bu faaliyeti, adına ‘’istek’’ dediğimiz şeyden ibarettir.’’ Bu ifadeler bir Fransız emprisistine, Condillac’a ait.  Condillac, ünlü İngiliz filozofu Lock’un sadık bir şakirdi. Condillac İngilizce bilmediğini itiraf eder ve Locke’un peşine [...]

giderdim, huysuz rüzgarların eÅŸliÄŸinde… kimi zaman dimdik yürürdüm, kimi zaman sendelerdim…     ÅŸehrin insanları arasında, ayırt edilemezdim; düpedüz insandım… bir sonraki anımda nefesten baÅŸka bir ÅŸey dilemezdim.     ta ki sen gelene kadar…     senli hayat sensizken zor… öyle bir hal aldım ki, hayaletinden ürperir oldum, yüzüm şöyle keyifle bir gülemiyor…   [...]