Ruveyda

 

”hala, yurda gitme ne olur…”

 

yeÅŸil yeÅŸildi ovalar, daÄŸlar…

umut taşıyordu gökte bulutlar…

öpücük konduracaktım yanağına,

kucağıma alacaktım seni doÄŸum gününde…

haziran güneşine gebeydi gökler,

geldi seni aldı melekler

bir mübarek cuma gününde…

 

diyarlar ötesinden ağıtlar yükseldi…

Rüveyda…

bir babanın gözlerinde küçüldü dünya…

Rüveyda…

bir annenin yüreÄŸinde adın bir seldi…

 

Rüveyda, yavrum, kuzum, meleÄŸim…

Mevla takdiridir ben neyleyim…

Rüveyda, kelebeÄŸim, ruhum, bebeÄŸim…

doÄŸmamış kızıma konulmuÅŸ isim…

 

Rüveyda…

Murat UstaoÄŸlu

 

 

Tags: aÅŸk, edebiyat, Murat USTAOÄžLU, ruveyda, ÅŸiir