Ondan Bundan…

bir tatlı kaşığı sevgi almaya geldim yüreğinden

canını acıttığımda da bana güler misin

bugünlerde haddinden fazla hüzünlüyüm ben

seninle hesapsızca gülüşmeyi özledim

bana yeniden sıcacık ‘sevdiÄŸim’ der misin

 

hatırlar mısın bir pazar günüydü soğuk ve güneşli

bizi seyrederdi elektrik tellerinde kuÅŸlar

hani bir bebek gibi yanımazda taşıdığımız çanta

her seferinde engel olurdu belime sarılmana

masamız öksüz kalmıştır, öksüz kalmıştır ‘motta’

 

gemi aldım, ve anladım ona deniz istiyorsun

gül aldım, ve anladım ona kan istiyorsun

geldim, kalbimi verdim, kan da içinde deniz de

çocuklar gibi şakalaşalım hadi, döv beni

eski zaman aşkları yaşasın içimizde

 

sığınakta kurulmuş iki heybetli koltuk

üzerlerinde kimsecikler yok, ıssız o oda

dans eden iki kiÅŸi de yok, mutlu iki kiÅŸi de

ve ıssız sahil boyunda yok sen ve ben

üzerime gelen hayallere bari sen bir şey de

 

bir tatlı kaşığı sevgi almaya geldim yüreğinden

ve konuÅŸmaya geldim seninle,

ondan bundan…

 Murat Ustaoğlu

 

Tags: aÅŸk, edebiyat, Murat USTAOÄžLU, sevgi