Heyula

heyula, bir yaz akşamında

kalabalıklar içinde seyrettim seni

dönüp dönüp bakışın, gülüşün

bu akşam yeniden sevdim seni

mavi gömlekli çocuktum ben

sen gülümseyen erguvandın

halay çeken insanların arasında

bir kelebektin an be an gözlerime konan

gizli bakışmalar ayyuka çıktı

kimseler bilmiyordu kim olduğumu

masum yalanlarla yanında kaldım

sana deli olduğum gayet açıktı

ve bitti

bu akşam da

ve ben kaldım işte

son bakışında…

Murat Ustaoğlu

On 03 Temmuz 2010 at 20:47 hasret responded with... #

süperr
On 03 Temmuz 2010 at 20:48 semra responded with... #

çok beğendim. hikayesel şiir…
On 04 Temmuz 2010 at 17:59 ahmet responded with... #

heyulaaaa…