Unigundem

 Hayatlarımızın en zor zamanlarında kendimizi bir cenderenin içinde bulmamız çok da olanaksız olmuyor doğrusu.. Kurtulmak için, bazen bağımlılıklarımıza bir kez daha sıkıca sarılıyoruz, bazen bizim için önemli olan unsurları sıyırıp salıveriyoruz. Her iki durumda da bir kere daha sıkışıyoruz cendere içine. Duygularımız, bizlerin en önemli en hisse değer varlıkları. Kırılınca, eskisi gibi olmuyor, olamıyor. Neden [...]

  acı gerçekler   ben ÅŸairim, sözüme inanma seni sonsuza dek seveceÄŸim derim yalan söylerim karşılıksız sevgi var mı ki dünyada utanmasak Allah’ı bile karşılıklı seveceÄŸiz zaten ölünce toprak olacaksınız deseydi iner miydi başımız secdeye   elimde alışveriÅŸ poÅŸeti varsa akÅŸam gülersin sen kadınım bir tanen olurum her ÅŸeyin olurum gül alırsam, ÅŸiir okursam ÅŸirinlik [...]

   ‘’Beni buraya kapayanlar, büyük kötülükler yaptıklarını sanıyorlar bana. Ama sevgili kızım, dinimin üzerine yemin ederim ki, eğer karıma ve çocuklarıma karşı sorumluluğum olmasaydı çoktan böyle bir hücreye, hatta çok daha darına kapatırdım kendimi…’’ Kapatıldığı Londra Kalesi’nden biricik kızına aynen böyle seslenir Thomas More. Acı dolu bir sesleniş, hüzün dolu bir itiraftır onunkisi… Hayır,  hayır, [...]

Bir şeyi arzularız bazı zamanlar, istemenin ötesinde… O kadar arzularız ki, o şey ulaşmaya çabalamaktan çok onu kaybetmemeye çalışırız. Onu elde etmemizi sağlayacak fırsatları değerlendirmek yerine, onu kaybetmememize sebep olacak şeylerden kaçınırız, ta ki ona ulaşamadığımızı fark edene kadar. Yıllar öncesinden hayalini kurduğum, arzuladığım birçok şeyin elimden nasıl kaybolduğunu -geri gelmeyecekçesine- gördüm bu yaz. Böylece [...]

Onu ilk gördüğümde gözleri parlıyordu. Tıpkı su damlası gibi… Neler saklıyordu bilmiyorum ama söyleyecek o kadar çok ÅŸeyi vardı ki. Dinlemek istedim. O konuÅŸsa da ben dinlesem… Hiç bitmese anlatacakları. Yalnızlığıma ses düşürmüştü. Sanki benden olan bir ses. Uzaklara ait olduÄŸunu hissediyordum ama yine de… Sanki kalbimde. Ä°ÅŸte tam ÅŸuramda hissediyordum titreÅŸimini. Ä°nsan bir gün [...]

  Çocuk olmak, Siyah önlükler giyerdik okula giderken, tahta çantalar, elde beslenme çantaları ile bir bütün olurduk, bir de anne öpücüğü konduruldu mu yanağımıza tamamdır. Koşuşturmaca ile okulun zırrrrr sesi ile girerdik eğitim yuvamıza. Hemen sınıfımızın sırasına geçer andımız ile başlardık maceraya, sonra bölük bölük sınıfımızın yolunu tutardık. Çocuk olmak, Öğretmenimiz vardı bizim her şeyi [...]

  hani bir sevmek vardı eskiden…   gönülleri har eden, gözleri buhar eden, çirkini güzel eden, gönülsüzü yar eden, hani bir sevmek vardı eskiden…   köşe baÅŸlarında bakışan gözler çakmaktı, sevmek eskiden aynı göğe bakmaktı, hani bir sevmek vardı eskiden…   gitmek yoktu, gelmek de yoktu mühür sevdalarda, derin ahlar dururdu dumanlı dev daÄŸlarda, hani [...]

  Çocukluğumuz.. Zihnimizin en parlak dönemi..  Tıpkı altın folyolu çikolatanın dışı gibi parlak ve folyonun içindeki çikolata kadar tatlı, masum. Hafızamız saklar tüm çocukluk anılarımızı, leblebi tozu kadar uçuşkan olsalar da. Kimi zaman özlediğimiz, kimi zaman özlem duygusundan kaçınarak, yalnızca bakıp gülümsediğimiz çocukluğumuz.. Aklınıza gelen her sahne size ait, her oyun , her gülümseme, bazen [...]