Unigundem

Nedir şu düşünce dedikleri şey? Düşününce, düşleyince elde edebileceğimiz bir suret midir? Yahut her ne zaman hakkında düşünelim desek sonra buharlaşacak bir su damlası mı? Bilinen bir şey mi yahut bilinmeyen mi? Biz en iyisi bu soruları sığlıktan kurtaracak bir sual ile devam edelim: Nedir bizatihi düşünce? Bakınız kadim âlimler ne demişler: ‘’En-Nazar huve hareket’ul [...]

hiç olmamış aşklardan sonra yitirilmiş gerçek bir aşkın gölgesinde ölene dek ölesiye yaşanmaz ki   kutsanmış bir mabetse gönül yıpranmış resimlerle doluysa duvarları ibadete yaraşmaz ki   ayrılık yakınlıktır geri dönmek varsa sonunda senden uzak kalmaktır ölüm uzaklık yokluksa eğer   sensiz kalmaktır benim için dünyada bir kıyamet varsa eğer hiçbir çiçek yeşermez mezarımda sensizken [...]

hadi bana bir şarkı söyle sahilde top oynayan çocukları anlatsın alışveriş merkezi soyguncularını hadi bana bir şarkı söyle pencere önlerinde konuşanları anlatsın sokak sokak el ele dolaşanları sırılsıklam aşıkları anlatsın korku bahçelerinde pervasızları hadi bana bir şarkı söyle bilerek ihlal edenleri anlatsın yasak levhalarıyla dolu şehirleri hadi bana bir şarkı söyle her şeye rağmen gülenleri [...]

Zihnimde bulutlaşan her kavram kümeciğine anlam verme çabamda yahut bir metne her talip oluşumda  Derrida’yı konuşmadan, beynimde zikretmem gerekir. Var olan çelikleşmiş yapıyı kırmak, dünyayı bir kere de kuş-bakışı temaşa etmek biraz da ‘’Derrida çekiciyle’’ mümkün… Dilden, anlamdan ve hakikatten bahsedeceğiz. Derrida’dan yani. Derrida son zamanların en spekülatif düşünürlerinden. Bazıları yapısalcı bazıları ise post-yapısalcı olarak [...]

Bu yazımda, uzun düşünme seanslarımın sonunda dilimin ucuna yerleşen veya bir anda içimde yeşeren birkaç sözü açıklamaya çalışacağım. Aslında daha doğrusu “anlamaya” çalışacağım… ***   Bazı hatalar affedilmez, bazılarında ise özür dahi dilenilmez.             Bu sözü anlatan çok güzel bir hikâye vardır. Yazarını unuttum. Hikayenin adı ise “Affedilemez Hata” idi yanlış hatırlamıyorsam Hikâye şöyleydi: birbirini [...]

Mecnun’un Penceresinden Bakarken, Saat oldukça geçti. Odanın sessizliğinde tik taklar bedenimi silkeliyordu. Her geçen saniye bir şeyler koparıyordu yüreğimden. Kulaklarım kapının tokmak sesleri ile irkilmişti. Yavaşça yerimden doğrulup kapıya doğru ilerledim. Kalp atışlarım tokmak sesini bastıracak kadar güçlüydü. Kapının koluna uzandım, sanki senin ellerini tutar gibi sımsıkı tuttum. Ve açtım, Sendin gelen. Öylece bakakaldım ne [...]

beyaz gölgeli kurşun bakışlı nefesten daha lazım gelir insana yolun sarp olsun inişli yokuşlu kan revan içinde gelirim sana   gelirim ya bulmadan dönmek kötü yalnız bırakılmak yol ortasında nasılsa boğulurum olurum ölü dalga dalga düşünceyle kafa tasında   kemiklerimi kırt kırt kemirir kurtlar sırlarımı bir bir anılar sırtlar senin için boy boy kara anıtlar [...]

 Ünlü dil bilimci Ludwig  Wittgenstein ‘Yürüyebilmek için pütürlü zemine geri dönmeliyiz’ diyor. Tam da öyle bir hal üzereyim… Sırtımda ağırlığından hiç de yüksünmediğim bir çanta dolusu kitap ile… Pütürlü zeminde ilim ile… Kendi zamanımda ve zeminimdeyim… Etrafımda gözümü kamaştıran beyaz ışık huzmeleri var… Beni huzursuzluğumdan eden, ateş böcekleri gibi yanıp sönen… Ben de yanıyorum sizin [...]