Unigundem

Gitme yoksa atlarim en yakin köprüden, Hafızaya gerek yok; bu olur tek hadisen!   Ne kadar komik bir ÅŸarkı, deÄŸil mi? Hayır ne uykusuzum; ne de duygusuz… Gayet komik bir ÅŸarkı ve de oldukça yalancı! Bir düşün arkadaşım kim, neden sen gittin diye, en yakın köprüden atlamak istesin kii? Herkesin hayatı kendine deÄŸil mi(!), sen [...]

Ben mutluyum; çünkü hayatı gırgıra alıyorum. Zaman zaman kızıyor bana kendileri; ancak elinden pek bir ÅŸey gelmiyor. “Neden mutluyum ?”  Kendimi sorguladığım da çok güzel cevaplar alıyorum. Öyle ki, her cevap beni daha çok mutlu ediyor. Daha çok gülüyorum, daha çok savaşıyorum ve  daha çok yarışıyorum. Yarıştıkça ilerliyor; ilerledikçe keyifleniyorum. Aslında her eylem mutluluÄŸa çıkıyor [...]

        Ä°nsana dair söylenen sözleri bir bir topluyorum ıssız kaldırım taÅŸlarından ve yaÅŸamın soluna ikamet eden loÅŸ odalardan. Hayat mavisinin her bir santimine ayrı bir yaÅŸam farklı bir ders gizlemiÅŸ insanoÄŸlu. Kimi zaman piÅŸman olmuÅŸ, kimi zaman maÄŸrur; ancak hiçbir zaman dört dörtlük -model- insan olmayı baÅŸaramamış… Genelin içerisinde hacim sahibi olan hiçbir birey, ÅŸahsı [...]

Şu anda kocaman bir boşluk olduk ikimizde bireysel tepkilerimizin -tüm karmaşıklıklarıyla kuşattığı 19 hayatlık -labirentinde şuursuzca koşmaya terk edilmiş. Ben onsuz o kaldım o da bensiz.. Yazamıyorum ben onun okumayacağını bildiğim yazılarımı. Geri almaya başladığım zamana gönderdiğim her mesaj sessiz kalıyor. Yakıyor sessizliğin ateşi. Sevmiyorum ben sessizlikleri, susmaları. Çünkü susmak bitmek demektir. tükenmişlik saklıdır sessizliğin [...]

Sancılı bir zamanın ellerinden tutuyorum bu aralar. Her sokağı, onun acı dolu hikayeleriyle geziyoruz. Bizim yollarımız sürekli sıkıntılar çıkmazında son buluyor. Bir bütün olduk adeta onunla. Bana her gün yeni bir ÅŸey öğretiyor. “Büyüdün artık; dik dur diyor.” Bitti diyerek kondurduÄŸum her noktadan sonra,  yeni bir cümlenin baÅŸlayabileceÄŸini müjdeliyor; bazen önemsediklerin için önemsiz olacak kadar [...]