Unigundem

  gülüşün ben güldürünce güzel, seviÅŸin beni sevince, yürüyüşün bana gelirken, gidiÅŸin beni öldürünce…   yüzün ben bakarken güzel, ellerin ben tutarken, bakışında buharlaÅŸmak yok mu bütün kuÅŸlar yatarken…   sen benimle güzelsin, sen benimle mutlusun, baÅŸkasıyla mutlu olursan beni unutursun!…   baÅŸkası sana bakarken, kendini güzel zannetme. seni, güzel olduÄŸuna ben ikna ettim…  Murat [...]

Dün Pera’daydım. Botero sergisi için. Sıcağın kasvetine ve yakıcılığına aldırmadan İstiklal’in sev-e-mediğim yolunu tereddütsüz arşınladım bu defa. Botero sıradışı olduğu kadar üretken bir sanatkâr. Tabloları kadar heykelleri de bir hayli fazla. Colombialı ressamın heykelleri Madrid, Paris, New York gibi birçok ülkenin merkezi şehirlerinde sergilenmekte ve büyük ilgi görmekte. Eğer karşınıza şişman bir kedi ya da [...]

yarım eldivenler ve hırsızlık planı boş dükkanlar, boş koridorlar yapraksız ağaçların diplerinde iki aşık var hep gülüyorlar çikolatalı kek bir kız bir erkek kız güçlü ve güzel erkekse ürkek yoğurt kabı hak etti mi tekmeleri rüzgarlı havada bu resmi sen çek bir oda bir cam ve kül tabağı iki kumru bir sigara ve yaygara ince [...]

Yağmuru beklerken… ( Yine Umut)  Hayata bağlayan yegâne unsurlardan en önemlisidir Umut. Kanın damarlarda dolaşırken bedene yaşam pompalaması gibidir çoğu zaman. Bütün kayıplara rağmen derinliklerden insanın yüreğine seslenen nidadır, İlahi bir bekleyiştir. Yok olmuşken küllerinin içinden yeniden doğmaktır birazda.  Ve Umut, gök gürültüsüyle gelen sağanak bir yağmurdur.  Özgürlüğe kapıları kapanmış zihinlerin mücadelesine tanık olur Umut. [...]

bir tatlı kaşığı sevgi almaya geldim yüreÄŸinden canını acıttığımda da bana güler misin bugünlerde haddinden fazla hüzünlüyüm ben seninle hesapsızca gülüşmeyi özledim bana yeniden sıcacık ‘sevdiÄŸim’ der misin   hatırlar mısın bir pazar günüydü soÄŸuk ve güneÅŸli bizi seyrederdi elektrik tellerinde kuÅŸlar hani bir bebek gibi yanımazda taşıdığımız çanta her seferinde engel olurdu belime sarılmana [...]

The Tempest, written in 1611, is the last play of Shakespeare which has been seen as his farewell to stage. In this play it is possible to deduce some different allusions because it is open to comment and rich for interpretations. Its characterization, setting and main actions make it a little complex. These make us [...]

  ”hala, yurda gitme ne olur…”   yeÅŸil yeÅŸildi ovalar, daÄŸlar… umut taşıyordu gökte bulutlar… öpücük konduracaktım yanağına, kucağıma alacaktım seni doÄŸum gününde… haziran güneÅŸine gebeydi gökler, geldi seni aldı melekler bir mübarek cuma gününde…   diyarlar ötesinden ağıtlar yükseldi… Rüveyda… bir babanın gözlerinde küçüldü dünya… Rüveyda… bir annenin yüreÄŸinde adın bir seldi…   Rüveyda, [...]

Zaman zaman misafirliÄŸe gittiÄŸimiz O düşler ülkesine daha az gider olduk.. Zamanla kâbuslar ülkesine kesilmiÅŸ daha çok bilet taşıdık cüzdanımızın muhtelif unutulmuÅŸ ceplerinde.. Zamanla çantamızın yükü arttı; çantamız, projelerle ve üç kitap kalınlığındaki tek bir kitapla doluyken içimiz; hayatın verdiÄŸi zorlanmışlıklarla, yıpranmışlıklarla, yaÅŸayamamışlıklarla doluydu… Bir bilet daha buldum cüzdanımın unutulmuÅŸ muhtelif bir cebinde Kâbuslar Ãœlkesi’ne [...]